ମନ୍ଦାର ଫୁଲ

କାବ୍ୟଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି 

      ସମ୍ପାଦକ - ଉଦୟ ଭାନୁ 

ମନ୍ଦାର ବୋଲି ନାମଟି ମୋହର

କେତେ ଯେ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗ

ବାଡ଼ି ବଗିଚାରେ ସବୁଠି ଥାଏ

ପଲ୍ଲବ ପୋତିଲେ ହୁଅଇ ଗଛ ।

ରକ୍ତ ଶ୍ବେତ ପୀତ ଗୋଲାପୀ ରଙ୍ଗ

ନୀଳ ସହିତରେ  ଘୃତ ରଙ୍ଗ ରୂପ

କେତେ ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ ହୋଇ

ବଢ଼ାଇ ଥାଏ ମୁଁ ପାଟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ।

ସବୁ ରଙ୍ଗରେ ମୁଁ ସବୁଠି ଥାଏ 

ଦର୍ଶନେ ଦର୍ଶକ ମନ ମୋହିନିଏ 

ସଭିଙ୍କର ମୁଁ ଅଟେ ଆଦରଣୀୟା 

ମତେ ବା ଭୁଲି ପାରୁଛି କିଏ ?

ପୂଜା ପାଇଁ ମତେ ନିଅନ୍ତି ତୋଳି

ମୋ ଲାଗି ସୁନ୍ଦର ବଗିଚା ବାଡ଼ି

ଠାକୁର ମଥାରେ ମତେ ଆଦରେ

ଯତନେ ଖଞ୍ଜାଏ ବଗିଚା ମାଳି ।

ସବୁ ରୂପର ଗୁଣ ମୋର ସମାନ

ଅର୍ଥ ଅନେକ ଅଛି କହୁଛି ଶୁଣ 

ମୋ ଗୁଣ ମହାତ୍ମ୍ୟ ମୋତେ ହିଁ ଜଣା

କିସ ଜାଣିବେ ବା ଏ ନର ଅଜ୍ଞାନ   ।

ନାଲି ମନ୍ଦାରଟିଏ ଦିଏ ସନ୍ଦେଶ 

ଜୀବନେ ନହୁଅ କେବେ ହତାଶ ।

ବୁଝି ବିଚାରିକି କାର୍ଯ୍ଯ କରିଲେ

ନଆସିବ ପ୍ରାଣେ କେବେ ବତାସ ।

ଘୃତ ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ ମୁଁ ପୁଷ୍ପ

ଦିଅଇ ସରବେ ଏଇ ସନ୍ଦେଶ  

ପରକୁ ଆପଣା କରିବ ଯଦି

ମିତ୍ର ହେବ ଶତ୍ରୁ କଥାଟି ସତ ।

ଶ୍ବେତ ଜବାର ସଙ୍କେତ ଏଇ

ଶୁଣ ବାଳକେ ମନ ଲଗାଇ 

ଆମେରେ ସର୍ବେ ଭଉଣୀ ଭାଇ

ସ୍ନେହ ପ୍ରେମରେ ଦେବା ଭସାଇ ।

ଜାତିଭେଦ ସବୁ ଉଠାଇ ଦିଅ

ଆପଣାପଣରେ ଭସାଇ ଦିଅ 

ପର-ଆପଣା ଭାବକୁ ଭୁଲି

ଖୁସିରେ ଶାନ୍ତିରେ ଦିନ କଟାଅ ।

ଗୋଲାପୀ ମନ୍ଦାର କଥାଟି ଶୁଣ

ନିଜକୁ ନମଣ କେବେ ହେଁ ରୁଗ୍ଣ  

ଜୀବନଟା ଭାଇ ସରସ ସୁନ୍ଦର

ପରାଣେ ଭର ସ୍ନେହ ସୁଗୁଣ ।

ଏମିତି ଅନେକ ଗୁଣ ତ ଅଛି

ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ସିନା ବୁଝି ପାରନ୍ତି  

ବିଜ୍ଞାନୀ ବୁଝେ ସିନା ଏ ଗୁଣ ନୀତି

ଅଜ୍ଞାନ କି ଏହା ବୁଝି ପାରନ୍ତି  !!

ମୋ ପରି ରୁହ ପୁଷ୍ପଟେ ହୋଇ

କାହା ସାଥେ ନରଚ ବିବାଦ କେହି

ଆମେ ସର୍ବେ ମିତ୍ର ଭଉଣୀ-ଭାଇ

ମାନିଲେ ଅନ୍ତେ ବୈକୁଣ୍ଠେ ରହି ।

ସମ୍ପାଦକ -ଉଦୟ ଭାନୁ (ସାହିତ୍ୟ ଓ ସମାଜସେବା ସଙ୍ଗଠନ)

ସା-ପୋ -ଭାଟପଡ଼ା 

ଭା- ନିରାକାରପୁର 

ଜି-ପୁରୀ 

୭୫୨୦୧୯