Posts

ଦୀପାବଳି ଅମାବସ୍ୟା

କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି  ଆକାଶ ଦିଶଇ ଝିଲିମିଲି  ଆସିଛିରେ ଆଜି ଦୀପାବଳି । ନଭମଣ୍ଡଳେ ନାହିଁ ଶଶାଙ୍କ  ରହିଛି ଖାଲି ନକ୍ଷତ୍ରପୁଞ୍ଜ । ଚନ୍ଦ୍ରମା ନାହିଁ ଦିଶେ ଆଲୋକ ପ୍ରତି ଗ୍ରାମ ଆଜି ଆଲୋକିତ । ଜଳେ ଦୀପାଳି ପ୍ରତି ଦୁଆରେ ଜିକିମିକି ବାଣ ମନ ହରେ । ଆକାଶ ଫୁଲ ଆକାଶ ଛତା ବାଣରେ ଦିଶେ ଆଲୋକ ଶିଖା । ଫୁଲଝରି ବାଣ ଧପଧପି  ଦେଖିଲେ ଲାଗେ ବହୁତ ଖୁସି । ଆସ ହେ ସାଙ୍ଗ ସାଥୀ ସରବେ ଦୀପ ଜାଳିବା ଏଇ ପରବେ । ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ସଙ୍ଗାତ ଭାଇ ଆସନ୍ତୁ ସର୍ବେ ଏକାଠି ହୋଇ । ବରଷକେ ଥରେ ଦୀପାବଳି  ପାଳିବା ଆମେ ଏକତ୍ର ମିଳି । ହସଖୁସି ଆନନ୍ଦ ବାଣ୍ଟିବା ପ୍ରେମର ପଦ୍ମ ଫୁଟାଇ ଦେବା । ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା/ମୁଖ୍ୟ ସମ୍ପାଦକ -ସୁଦେଷ୍ଣା ପ୍ରମୋଦ ସାହିତ୍ଯ ସଂସଦ  ଭାଟପଡ଼ା , ନିରାକାରପୁର , କଣାସ , ପୁରୀ  ଯୋଗାଯୋଗ - ୮୨୪୯୭୭୨୩୬୧ 

ବୋଉଲୋ ମୋର

କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି  ଆକାଶେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଜଳରେ ଛାଇ ଗୋରୀ କନିଆକୁ କାଳିଆ ଜ୍ବଇଁ        ବୋଉଲୋ ମୋର  କିବା ଅପରାଧ କରିଲି ତୋର    ବୋଉଲୋ ମୋର ।୧ ଶୋଷ ବେଳେ ଲେମ୍ବୁ ମିଶିରି ଖୋଜା     ବିନା ଯଉତୁକେ କରିଲୁ ବିଭା           ବୋଉଲୋ ମୋର  ଦେଲୁ ନାହିଁ ଜମା ଭାର ବେଭାର         ବୋଉଲୋ ମୋର ।୨   ପତ୍ର ଆଢ଼ୁଆଳେ ଫଳ ଲୁଚିଛି ଗୋଦଡ଼ା ଗୋଡ଼ରେ ଆଳୁ ଫଳିଛି          ବୋଉଲୋ ମୋର     ହାତୀ ଶୁଣ୍ଢ ପରି ନାକଟି ତା'ର         ବୋଉଲୋ ମୋର ।୩ ପତ୍ର ଆଡ଼େଇଲେ ଫଳ ପାଇବି କାନକୁ ଶୁଭୁନି କାଲା ଜୋଇଁଟି         ବୋଉଲୋ ମୋର  ଗଣି ହୋଇଯାଏ ପଞ୍ଜରା ହାଡ଼      ବୋଉଲୋ ମୋର ।୪   ହଳଦିଆ ଲୁଗା ବନବାସକୁ ବାହାଡ଼ା ଦାନ୍ତିଆ ଜୋଇଁ କରିଛୁ         ବୋଉଲୋ ମୋର    ବ୍ରଣରେ ଭରତି ମୁହଁଟି ତା'ର       ବୋଉଲୋ ମୋର ।୫ ଜନମରୁ ହୀନ କପାଳୀ ଦୁଃଖୀ  କଖାରୁ ପରିକା ତାହାର ଆଖି        ବୋଉଲୋ ମୋର   ଖନା ବରକୁ ଦେଲି ଚାରମାଳ        ବୋଉଲୋ...

ଦେଖା ତୋର କରାମତି

କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି  ମାଆ ମାଆ ବୋଲି      କେତେ ମୁଁ ଡାକିଲି           ଶୁଣିଲୁ ନାହିଁ ମୋ'କଥା ଅକାରଣେ ମୋତେ      ବ୍ଯଥା ଦେଇଗଲୁ          ତୁଟିଲା ମନରୁ ଆଶା ।୧ ବଞ୍ଚି ଥାଉ ଥାଉ      ମାରିଦେଲୁ ମୋତେ          କହ ତୁ କେମିତି ମାତା କି ଦୋଷ କରିଲି      କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ମଲି       ଏ କି ତୋର ମହାନତା !!୨ ମରିବାକୁ ଯେବେ      ଯାଉଥିଲି ମୁହିଁ        କାହିଁଁକି ରଖିଲୁ ମୋତେ ? ବାରମ୍ବାର ମୋର     ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇ        ଦୁଃଖ ଦେଉଅଛୁ ଏତେ ।୩ କି ସ୍ବାର୍ଥ ରହିଛି      ମୋର ପାଶେ ତୋର          ଖୋଲି କହୁନାହୁଁ କାହିଁ  କି ଲାଭ ପାଉଛୁ      ତୁହି ଲୋ ଜନନୀ       ଦୁଃଖ ସାଗରେ ଭସାଇ ?୪ ତୁଟିଗଲା ଆଶା      ମରିଗଲା ମନ        ଆଉ ମୁଁ ପାରୁନି ସହି ଏବେ ମୁଁ ଦେଖିବି      କେମିତି ଜନନୀ        ରଖିବୁ ମତେ ବଞ୍ଚାଇ ।୫ ଦେଖିବି ...

ମୁଁ ସଙ୍ଗୀତ ଦୁନିଆର ସାରସ୍ବତ ସାଧକ

       ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି  ମୁଁ ସଙ୍ଗୀତ ଦୁନିଆର ସାରସ୍ବତ ସାଧକ ସ୍ବର ସଂରଚନା ମୋର ଅମାପ ଅନେକ ;      କେବେ ବିରହୀ ଗାୟକ      କେବେ ସାଜେ ମୁଁନାୟକ କେବେ କେବେ ପୁଣି ଛଳନାର ଖଳନାୟକ । ୧ କେବେ ଭଗୀରଥ ହୋଇ ଘୋର ତପ ଆଚରେ ଧୋଇବାକୁ ଧରିତ୍ରୀ ଚରଣ ଜାହ୍ନବୀ ନୀରେ ;       କେବେ ଭକ୍ତ ପ୍ରବର       କେବେ ନାସ୍ତିକ ନର କେବେ କେବେ ମୁଁ ଗଜଲର ଗରିଷ୍ଠ ଗାୟକ । ୨ ସଙ୍ଗୀତର ସାତସୂରେ ବନ୍ଧା ମୋର ଜୀବନ ସଙ୍ଗୀତର ସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରାପ୍ତେ କଥା କହେ ପାଷାଣ ;      କେବେ କାହା ହୃଦ ଜିଣେ      କେବେ ବିଷ ବୀଜ ବୁଣେ ସଙ୍ଗୀତର ଶାଶ୍ବତ ସ୍ବରେ ଗଢ଼ି ତୋଳେ ସମ୍ପର୍କ । ୩ ମୋ ସଙ୍ଗୀତେ ଦୃଶ୍ୟ କେବେ ଗିରି ବନ ନିର୍ଝର  ନଦୀ ସରୋବର ଅପୂର୍ବ ପ୍ରକୃତି ସମ୍ଭାର ;     କେବେ ମରେ କେବେ ମାରେ     କେବେ ଜିତେ କେବେ ହାରେ ଯେତେ ଭୁଞ୍ଜିଲେ ସରେନି ମୋ ସଙ୍ଗୀତର ଭୋକ । ୪ ସଙ୍ଗୀତ ମୋ ପାଇଁ ସରୁ ତଣ୍ଡୁଳର ଅନ୍ନ ସେ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ବ୍ଯଞ୍ଜନ ଭୁଞ୍ଜି ରଖିଛି ମୋ ପ୍ରାଣ ;        ତା' ବିହୁନେ ଏ ଜୀବନ          ନାହିଁ ମୋର ପ୍ରୟୋଜନ ସଦା ରଖିବି ସାଇତି ତାକୁ ଜୀବନ ଯାକ । ୫  ସଙ୍ଗୀତ ଏମିତି ସୁରା ତ...

ସାହିତ୍ଯ ଆକାଶେ ମୁଁ ଏମିତି ଜହ୍ନ

କାବ୍ୟଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି    ସାହିତ୍ଯ ଆକାଶେ ମୁଁ ଏମିତି ଜହ୍ନ   ଯା' ଭାବନା ଅନେକ ଗୋଟିଏ ମନ ,  ଭାଷା ସାହିତ୍ୟର     ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର         ପାଇଁ ଯେ' କରିଛି ପଣ ।  ସାହିତ୍ଯ ଆକାଶେ ମୁଁ ଏମିତି ଜହ୍ନ  ଯା' ଭାବନା ଅନେକ ଗୋଟିଏ ମନ ।୦।     କାଗଜ ମସୃଣ କ୍ଷେତ କିଆରୀରେ      କଲମ ଲଙ୍ଗଳ ଚଳାଇବା ପରେ ,  ସିଞ୍ଚେ ଭାବ ବାରି     ଶବ୍ଦ ବୀଜ ଭରି         ଅଙ୍କୁରେ ସାହିତ୍ଯ ତୃଣ ।   ସାହିତ୍ଯ ଆକାଶେ ମୁଁ ଏମିତି ଜହ୍ନ  ଯା' ଭାବନା ଅନେକ ଗୋଟିଏ ମନ ।୧।      ଓଡ଼ିଶା ରାଇଜେ କରିଛି ମୁଁ ଘର    ଓଡ଼ିଆ ମୋ' ଭାଷା ଅଙ୍ଗ ଅଳଙ୍କାର ,  ସଂସ୍କାର ସଂସ୍କୃତି     ଯେତେ ରୀତିନୀତି         ପାଳନେ ବଢ଼ଇ ମାନ ।    ସାହିତ୍ଯ ଆକାଶେ ମୁଁ ଏମିତି ଜହ୍ନ  ଯା' ଭାବନା ଅନେକ ଗୋଟିଏ ମନ ।୨।   ସମାଜର ହିତ ସାଧନେ ସାହିତ୍ୟ  ସାହିତ୍ଯ ସାଧକ କରେ ପୌରହିତ୍ଯ ,  ଗଢ଼େ ଭାଇଚାରା     ସମନ୍ବୟ ପରା       ମିଳେ ତହୁଁ ଦିବ୍ଯଜ୍ଞାନ ।   ସାହିତ୍ଯ ଆକାଶେ ମୁଁ ଏମିତି ଜହ୍ନ...

ଅନନ୍ତ ବାସୁଦେବ ସ୍ତୁତିକା

କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି  ଅଜର ଅମର ତୁମେ ଅବ୍ଯକ୍ତ ଠାକୁର ଅମାପ ଅଂଶଳ ଶ୍ରୀନାଥ ଜଗଦୀଶ୍ବର ।  ଅନନ୍ତ ନାଗ ପଲଙ୍କେ କ୍ଷୀର ସମୁଦ୍ରରେ ଅକୃତର ଅକ ନାଶ ଶୋଇ ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ । ଅହରହ ଯୋଗେ ରତ ଅନନ୍ତ ଗୋସାଇଁ  ଅଂହ୍ରି ସେବୁଛନ୍ତି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ମହାମାୟୀ । ଅଗିର ଶଶାଙ୍କ ନିତ୍ଯ ପଦେ ପ୍ରଣମନ୍ତି ଅନଳ ଅନିଳ ନତ ମସ୍ତକେ ନମନ୍ତି । ଅନୁଗ ଦେବର୍ଷି ନାରଦ କରନ୍ତି ସ୍ତବ ଅପେକ୍ଷାରେ ଖଗ ଅଛି ଅନୁଜ୍ଞାକୁ ତବ । ଅନାଥ ଜନର ନାଥ ତୁମେ ବାସୁଦେବ ଅନ୍ତଃକରଣୁ ହକାରେ ରଖନ୍ତୁ କେଶବ । ଅଜସ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣା ହରି ଆହେ ଦଇତାରୀ  ଅଙ୍କେ ତବ ସ୍ଥାନ ଦିଅ କରୁଛି ଗୁହାରି ।। ସମ୍ପାଦକ(ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା) - ସୁଦେଷ୍ଣା ପ୍ରମୋଦ ସାହିତ୍ଯ ସଂସଦ  ସମ୍ପାଦକ - ସୁଦେଷ୍ଣା ଖବରକାଗଜ  ଭାଟପଡ଼ା , ନିରାକାରପୁର , କଣାସ , ପୁରୀ                ୮୨୪୯୭୭୨୩୬୧ 

ମାରିନେଲେ ମହାପାତ୍ରେ ଚାହିଁଥା'ରେ ଜଳକା

    କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି  ହୃଦୟ ବିବରୁ       ପ୍ରେମ କରୁଥିଲା           ଝିଅଟିକୁ ପୁଅଟିଏ  ଝିଅଟି ଚାହିଁଛି       ଆଉ କାହା ପଥ       ସେ କଥା ଜାଣିଛି କିଏ ? ଏକପକ୍ଷ ପ୍ରେମ       ପରା ମୂଲ୍ୟହୀନ           ପ୍ରାପ୍ତି ଆଶା ପୁରା ନାସ୍ତି ସବୁ ଜାଣିଶୁଣି       କାହିଁକି କେଜାଣି       ଟୋକୀ ସାଥେ କରେ ମସ୍ତି । ଶେଷରେ ବିଫଳ       ପ୍ରେମିକ ପ୍ରବର           ନିରାଶେ ପଡ଼ିଲା ଥକି ଜାଣିଲା ଯେବେଠୁ       ପ୍ରେମିକା ତାହାର           ଆଉ କା' ସାଥେ ବୁଲୁଛି । ପିଜୁଳି ଗଛକୁ       ଆଶା କରିଥିଲା          ପକ୍ବ ପିଜୁଳିକୁ ଦେଖି ରାଜା ପୁଅ ଆସି       ତୋଳି ନେଇଗଲା            ଅନେଇ ରହିଥା' ବସି । କାହିଁକି ଏମିତି       ପ୍ରେମ କରୁଥିଲୁ       ମିଳିଲା ଶେଷରେ ଧୋକା ମାରି ନେଇଗଲେ...

ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି

              କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି     ଏକା ଥିଲି ଯେବେ ମୁଁ ଭଲରେ ଥିଲି  କାହିଁ ମୁଁ ପ୍ରିୟା ତୋତେ ଭଲପାଇଲି । ଭଲପାଇ ନିଜେ ନିଜକୁ ଠକିଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୧ ହୃଦୟ ଦେଇ ମୁଁ କରିଥିଲି ପ୍ରେମ ତା' ପ୍ରେମ ତ ମୋ' ପାଇଁ ହେଲା ସପନ ।  ପ୍ରେମ କରି ନିଜେ ନିଜଠୁ ହାରିଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୨ ଦେଖାଇଲୁ କେତେ ତୁ ମିଠା ସପନ ଦିବସେ ପ୍ରେୟସୀ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଜହ୍ନ ।  ମିଛ ଜହ୍ନ ଦେଖି ବହୁତ କାନ୍ଦିଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୩ ସାତ ଜନମକୁ ସାଥୀ ହେବୁ ବୋଲି  ଦେଇଥିଲୁ କଥା ଗଲୁ କି ତୁ ଭୁଲି !!! ଭାବି ତୋର କଥା ଲୁହ ମୁଁ ଢ଼ାଳୁଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୪ ଅଧାବାଟେ ମୋର ହାତ ଛାଡ଼ିଦେଲୁ ବଞ୍ଚି ଥାଉ ଥାଉ ମାରିଦେଇ ଗଲୁ । ଥିଲା କେଉଁ ଅପରାଧ କହିବୁକି ? ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୫ ଶୋଇଛି ମୁଁ ଦୁଃଖ କୋକେଇ ଉପରେ ଜଳୁଛି ଆଜି ମୁଁ ବିରହ ଜୁଇରେ ।  ବିରହ ସଙ୍ଗୀତ ଆଜି ମୁଁ ଗାଉଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୬ ବାସର ରାତିରେ ପୁଷ୍ପ ଖଟିଆରେ ବସିଥିବୁ ପ୍ରିୟା କାନ୍ତ ଅପେକ୍ଷାରେ ।  ଏଠି ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଅଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୭ ତୁ ଶୋଇଥିବୁ ଲୋ ଗୋଲାପ ଶଯ୍ଯାରେ ମୁଇଁ ଶୋଇଥିବି ଚ଼ିରା ମସିଣାରେ । ହସୁଥିବୁ ତୁ ମ...

ଜଟିଳ ଜୀବନ ଅଙ୍କ

କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି     ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଜତୁଗୃହେ ଜୀବନ ; ଅସହ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯାହା ମରଣାନ୍ତକ । ଲୁହ-କୋହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଗଳିଆ ଫିଟାଇ ବାହାରି ଆସନ୍ତି ବାହାରକୁ । ଅଜାଗାରେ କ୍ଷତ, ରୂପ ନିଏ ଘା'ର ; ଯାହା ଦେଖି ଦେଖାଇ ହୁଏନି । ସବୁକିଛି ଲୁକ୍କାୟିତ କରି ସକେଇବାକୁ ପଡ଼େ । ସତ-ମିଛ ଆଉ ବିଶ୍ବାସ - ଅବିଶ୍ବାସର ଡ଼ାବରପାଲି ଖେଳରେ ବଳି ପଡ଼ିଯାଏ ବିଚ଼ରା ଜୀବନ । ସ୍ବାର୍ଥ - ହିଂସା ଓ ଦ୍ବେଷର ନିର୍ମମ ପ୍ରହାରରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇପଡ଼େ । ବିଚ୍ଛେଦର ବିଷାଦରେ ମର୍ମାହତ ହୋଇପଡ଼େ । ଗଣି ହୋଇ ଯାଉଥିବା ପଞ୍ଜରା ହାଡ଼ କେଇଖଣ୍ଡ ସୂଚ଼ନା ପ୍ରଦାନ କରେ ଅପପୁଷ୍ଟି ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ । ପ୍ରତ୍ଯହ ମରି ମରି ଜୀଇଁବା ଭୀଷଣ କଷ୍ଟଦାୟକ ହୋଇପଡ଼େ । ନୈରାଶ୍ୟର କଳାବାଦଲ ଆଢ଼ୁଆଳରେ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଜୀବନ ଆକାଶ ; ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ପଥ ଅଦୃଶ୍ୟ । ବିଧାତାର ନିର୍ମମ ପ୍ରହାରରେ ଅତିଷ୍ଠ ଅହରହ ଏ ଜୀବନ ।      ଅଢ଼େଇ ଦିନକୁ ବଡ଼େଇ କରି ଆତ୍ମବଡ଼ିମା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ସ୍ଥାନ , କାଳ , ପାତ୍ର ଆଦିକୁ ଠିକ୍‌ ଭାବରେ ନିରୀକ୍ଷଣ ନକରି ସ୍ବାର୍ଥାନ୍ଧ ହୋଇ ଜାଣି ଅପକର୍ମ ଆପଣିବା ଓ କଟାକ୍ଷର କଟାଳ ସୃଷ୍ଟି କରିବା କିଛି କୁଚକ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ କଥା ନୁହେଁ ; କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ବଳି ପଡ଼ିଯାଏ ନିରୀହ ଜୀବନଟି । "ସ୍ବଜାତି ପରମ ହିଂସ୍ରିକଃ" - ଏ ବାକ୍ଯଟି ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ ; ପଦା ଲୋକ 'ଆହା' ବୋଲି ପଦେ କହୁଥିବା ବେଳେ ନିଜ ଲୋକ କିନ୍ତୁ...

ଆଇନା ଦେଖୁଛି ରାଧା ସଜେଇ ହେବ

  କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି                 ଆଇନା ଦେଖୁଛି ରାଧା ସଜେଇ ହେବ      ଆଇନା ବୁଝେନା ତା'ର କେମିତି ଭାବ ;           ନୂଆ ଆଇନା ଭାରି ଆଦର ,         ପୁରୁଣା ହେଲେ ହେବ ଅସାର ,    ନୂଆ ଗୋଟେ ପାଇଁ ମୀନାବଜାର ଯିବ ।୦।       ଆଇନା ସାଥିରେ ଭାବ ଅଢ଼େଇ ଦିନ       ଚନ୍ଦ୍ରସେଣା ଆସିଗଲେ ଭାଙ୍ଗିବ ସ୍ବପ୍ନ ;           ଆଉ ସେ କୁହ କାହାର ହେବ ,              କିଏ ବା ଆଉ ଭଲପାଇବ ,      ଅଳିଆଗଦାଟି ତା'ର ନିବାସ ହେବ ।୧।        ନୂଆ ନୂଆ ରାଧିକାର ଡେଣା ଲାଗିଛି       ଭଲ - ମନ୍ଦ କିବା ତାକୁ ଜଣା ପଡୁଛି !            କଂସା ମାଠିଆ କିଛି ନହେବ ,           ମାଜି ଦେଲେ ସେ ନୂଆ ଦିଶିବ ,      ରାଧା ମାଟି ହାଣ୍ଡି ହୋଇ ତୁଟୁନି ଗର୍ବ ।୨।         ସବୁ ଜାଣି ଅବୁଝା ବି ହୁଏ ଆଇନା       କ୍ଷଣିକ ସୁଖ ନିମିତ୍ତ କେତେ ବାହାନା ; ...