ଜୀବନର ସବୁ ସୁଖ ସରିଗଲା ପରେ

   କାବ୍ୟଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି 

            ସମ୍ପାଦକ - ଉଦୟ ଭାନୁ 

ଜୀବନର ସବୁ ସୁଖ ସରିଗଲା ପରେ 

ତୁମେ କହିଥିଲ ସଦା ଥିବ ମୋ ପାଖରେ ।

ସୁଖରେ ଦୁଃଖରେ ମୋର ସାଥ୍‌ ଦେଉଥିବ

ଦିନେ ହେଲେ ଆଖିରୁ ମୋ ଲୁହ ନଗଡିବ ।

ଧରିଥିବା କର ମୋର ଛାଡିବନି କେବେ

ଭଟ୍ଟା ଜୁଆର ଅବା ଝଡ ଆସୁ ଯେବେ ।

ବଞ୍ଚିଛେ ଏକାଠି ଆମେ ମରିବା ଏକାଠି

ଭାଙ୍ଗିଯିବା ନଇଁବାନି କାଉଁରିଆ କାଠି ।

ହେଲେ ଆଜି ଭାଗ୍ଯର ଏ କେଉଁ ବିଡମ୍ବନା

ସବୁ ସ୍ବପ୍ନ ଭାଙ୍ଗି ମୋର ହେଲା ଚୁନା ଚୁନା ?

ଦୁହେଁ ମିଶି ଦେଖିଥିଲେ କେତେ ଯେ ସପନ

ଯାହା ସବୁ ଥିଲା ଆମ ଭିତରେ ଗୋପନ ।

ସ୍ବପ୍ନର ସଉଧଟିଏ ଗଢ଼ିଥିଲେ ଆମେ

ନିଜ ହାତେ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ ଚାଲିଗଲ ତୁମେ ।

ଏକା ଛାଡିଗଲ ମରିବାକୁ ଝୁରି ଝୁରି

ଏଡେ ସ୍ବାର୍ଥପର ତୁମେ ଜାଣି ମୁଁ ନଥିଲି ।

ଦେଖ ମୁଁ କେମିତି ମରେ ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ 

ପ୍ରଳାପ ମୋ ପଡୁନାହିଁ କାହାରି କାନରେ ।

ସଭିଏଁ ତ ପର କେହି ନୁହଁଇ ଆପଣା 

ଯାଯାବର ଜୀବନେ ମୋ ନିଇତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ।

କୂପେ ଦେଖି ଫେକ ଢ଼େଲା ଫିଙ୍ଗନ୍ତି ଏମାନେ

କାହାର ବି ନାହିଁ ଦୟା ମାୟା ଟିକେ ମନେ ।

ଦୁର୍ବଳ ଉପରେ ସବଳର ଅତ୍ଯାଚାର 

ଧନ ମନ ମୋହୁଅଛି ଭୂଲ୍‌ ବା କାହାର ?

ହା' ହତାଶେ କଟୁଛି ମୋର ଦିନମାନ

କେଡେ ଦୁର୍ବିସହ ସତେ ମୋର ଏ ଜୀବନ ।

ମଥା ଉପରେ ମୋ ଉଡୁଛି କାଳ ଛଞ୍ଚାଣ 

କେତେବେଳେ ଝାମ୍ପି ନେଇ କରିବ ଭୋଜନ ।

ଆଉ ନୁହେଁ ବେଶି ଡେରି ହେଲାଣି ସମୟ

ଉପନୀତ ଅତି ନିକଟରେ ନର୍କରାୟ ।

ପାରୁଶେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ମାତ୍ର କେଇ ଘଡି 

ହେଇ ଦେଖ ଶୁଭିଲାଣି ଦୂରରୁ ତା ରଡି ।

ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଥାଅ ପ୍ରିୟେ ପହଞ୍ଚିବି ପାଶେ

ହସି ହସି ଜନ୍ତୁପତି ଦୃତ ବେଗେ ଆସେ ।

ସକାଳ ମୋ ଅପସରି ଆସିଗଲା ସଞ୍ଜ

ଯିବା ପାଇଁ ସରିଗଲା ମୋର ସଜବାଜ ।

ଯାଉଛି ଅବିକା ଆଉ ହେବନି ଉଚ୍ଛୁର 

ବନ୍ଦାପନା ଥାଳ ଧରି ହୁଅ ତୁ ବାହାର ।।

ଭାଟପଡା,ନିରାକାରପୁର,କଣାସ (ପୁରୀ)

୮୯୧୭୪୮୦୫୩୬