ତୁମେ ହିଁ ଏକା ନିଜର

କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି 

       ସମ୍ପାଦକ - ଉଦୟ ଭାନୁ 

--------------------------------------------------

ବାରବୁଲା ଭିକ୍ଷୁ     ସିକ୍ତ ମୋର ଚକ୍ଷୁ

          ଯାଯାବରଟିଏ ମୁହିଁ 

ନାହିଁ ଘରଦ୍ୱାର      ସର୍ବେ ଥାଇ ପର

         ବଞ୍ଚିଥାଇ ଜଳେ ଜୁଇ ।

ପେଟ ପୋଡ଼ିଯାଏ     ତଣ୍ଟି ଶୁଖିଯାଏ 

         ଧାଏଁ ଦେଖି ମୃଗତୃଷ୍ଣା 

ପାଏ ନାହିଁ ନୀର     ମନରେ ମୋହର

          ଭରିଯାଏ ତ ବିତୃଷ୍ଣା ।

ଆତ୍ମୀୟ ସ୍ବଜନ     ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ ଭୋଜନ

         କେତେ ବା ଭୁଞ୍ଜିବି ଆଉ

କି ଲାଗି ପାଷାଣ     ଆହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରାଣ 

        ଦାଉ ପରେ ସାଧ ଦାଉ ।

ଯାତନାର ଜତୁ     ଜଳେ ହୁତୁହୁତୁ

      ସହିବି ବା କେତେ କୁହ

ପୋଡ଼ିଯାଏ ଦେହ     ନାହିଁ କା'ର ମୋହ

           ଓଠ ପିଏ ଆଖି ଲୁହ ।

ଆପଣା ପଣରେ     ଗଣା କେ' ସଂସାରେ

          କାହାକୁ ଦେଖୁନି କାହିଁ 

କେତେଦିନ କୁହ     ମିଛ ଅଭିନୟ

         କରି ଚାଲିଥିବି ମୁହିଁ ?

ସମାଜ ସମ୍ମୁଖେ     ହସ ହସ ମୁଖେ

         କରୁଥିବି ଯାତାୟତ

ଯିଏ ଦେଖୁଥିବ     ସିଏ କହୁଥିବ

      ସୁଖ ୟା'ର କରାୟତ ।

ସ୍ବାର୍ଥର ସଂସାର     ନୁହେଁ କିଏ କା'ର 

         ଜାଣି ସୁଦ୍ଧା ଟାଣି ହୁଏ

ଯାହା ସ୍ବାର୍ଥ ପାଇଁ      ଯିଏ ଏଠି ବାଇ

       ଦୁଃଖୀକୁ ପଚାରେ କିଏ ?

ସେନେହ ମମତା     ପଡ଼ିଅଛି ବନ୍ଧା

      ଲୋଭ ରୂପୀ ମାୟାଜାଲେ

ସତର ସନ୍ତକ     ରହିଛି ବନ୍ଧକ

     ମିଛର ବନ୍ଦ କୁଟୀରେ ।

ଧରମ କାନ୍ଦଇ      କଇଁ କଇଁ ହୋଇ 

       କଳିରାଣ ଅତ୍ୟାଚାରେ

ମାୟାର ସଂସାର      ଲାଗଇ ଜହର 

       ଦୟା ନାହିଁ କା' ମନରେ ।

ଏତେ ପରେ ଆଉ      କୁହ ମହାବାହୁ

           କାହାକୁ କହିବି ଯାଇ

କିଏ ଅଛି କୁହ      ପୋଛିଦେବ ଲୁହ

       ନିଃସ୍ବାର୍ଥରେ ଆପଣାଇ ।

ତେଣୁ କରି ଆଶ     କରିଲି ଦୀନେଶ 

        ଚରଣେ ଶରଣ ପାଇଁ

ତୁମ ବିନା ମୋର      ଆଉ କେ' ନିଜର

        ସଂସାରେ ପାଇଲି ନାହିଁ ।

ମୋର ଶେଷ ଆଶା     ନ କରି ନିରାଶା

       ସାଦରେ ନେବ କୋଳେଇ

ପାଇଯିବି ମୁକ୍ତି      ଜଗତର ପତି

       ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯିବ ଦୂରେଇ ।

--------------------------------------------------------

   ଭାଟପଡ଼ା , ନିରାକାରପୁର , କଣାସ , ପୁରୀ 

--------------------------------------------------------