କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା

କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି 

        ସମ୍ପାଦକ - ଉଦୟ ଭାନୁ 


              କୋଇଲି ଲୋ.....

କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।
            ହଜିଗଲା ସେହି ଦିନ ,
           ଭାବି ଭାବି ତନୁ କ୍ଷୀଣ , 
କିଏ ବା ଜାଣିବ କହ ମୋ' ଅନ୍ତର କଥା.....
  କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।୧।

ବାଳ କାଳ ଧୂଳି ଖେଳ ହୋଇଥିଲା ସ୍ବପ୍ନ 
କିଶୋର ସମୟ ଯେବେ କଲା ଆଗମନ ।
         ଏବେ ଯୁବାବସ୍ଥା ମୋର ,
         ଭୁତ ହୋଇଛି କିଶୋର ,
ମନେପଡ଼ି ଦୁଃଖ ସିନା ଦିଏ ଅଯଥା.....
 କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।୨।

କାଦୁଆଘାଟ ଏକାଡେମୀ ମୋ' ବିଦ୍ଯାଳୟ 
ସାଙ୍ଗସାଥୀ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିଲା ନିରାମୟ ।
           ଗୁରୁ-ଶିଷ୍ଯ ମଧ୍ୟେ ଭକ୍ତି ,
          ଥିଲା କେତେ ମଜାମସ୍ତି ,
ମାନସେ ଜାଗି ଅବିକା ଲାଗେ ନିଃସଙ୍ଗତା.....
 କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।୩।

   ଭାଦ୍ରବ ମାସରେ ଗଣପତିଙ୍କ ଅର୍ଚ୍ଚନା
ମାଘେ ମାତା ସରସ୍ୱତୀ ପୂଜା ଆରାଧନା ।
          ସର୍ବେ ଏକଠାବେ ମେଳି ,
        ପ୍ରୀତେ ହେଉ କୋଳାକୋଳି ,
କରୁଥିଲୁ ଭୋଜିଭାତ କରି ଚାନ୍ଦାଭେଦା.....
  କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।୪।

   ସ୍ବଳ୍ପ ଦିନର ପରିଚୟ ଗୁରୁ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ 
ଆବୋରି ଥିଲେ ଆମକୁ ଆପଣା କୁମର ।
            ଗୁରୁ ପ୍ରଦୀପ ଅଜୟ ,
            ଅଶ୍ବିନୀ ପଣ୍ଡିତରାୟ ,
  ଭୁଲିନାହିଁ ଭୁଲିବିନି ତାଙ୍କ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା.....
  କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
 କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।୫

 ମୋ' ସଂସ୍କୃତ ଶିକ୍ଷକ କେଶବ-କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର 
ଶିଖାଉଥିଲେ କେତେ ମାନବିକତା ମନ୍ତ୍ର ।
          ଥିଲେ ଗୁରୁଜୀ ସୁରଥ ,
          ରମେଶ ଚିର ନମସ୍ୟ ,
ତାଙ୍କରି ପାଇଁ ଆଜି ଉଚ୍ଚ ମୋର ଏ ମଥା.....
  କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।୬।

  ଗୁରୁ ପଦ୍ମନାଭ ଆମ ପରାମର୍ଶଦାତା 
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଛାତ୍ର-ଛାତ୍ରୀ ଜଗତର ଜିତା ।
          ପୂର୍ଣ୍ଣ - ପ୍ରଭାକର ସ୍ନେହ ,
         ଭାବି ଏବେ ନେତ୍ରେ ଲୁହ ,
ଭଗବାନ ଭାଇ ଥିଲେ ଅତି ସ୍ନେହଦାତା.....
  କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।୭।

   ପୂର୍ବ ସ୍ମୃତି ମନେ ଭାସି ଜନ୍ମେ ଅବସାଦ 
କୋହ ଭରା କଣ୍ଠେ ଗୀତେ ଲେଖିଲି ଏ ପଦ ।
            ପୁଣି ଆସନ୍ତା କି ଫେରି ,
            ମନେ ମୁଁ ହେଉଛି ଘାରି ,
ଅତୀତ ସ୍ମୃତି ଜୁଆରେ ଭାରି ମୋର ମଥା.....
 କୋଇଲି ଲୋ କି କହିବି ମୋ' ମନର ବଥା 
କୈଶୋର କାଳ ଗଲା ଭାବି ଘୁରାଏ ମଥା ।୮।

       ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା / ମୁଖ୍ଯ ସମ୍ପାଦକ :
    ସୁଦେଷ୍ଣା ପ୍ରମୋଦ ସାହିତ୍ଯ ସଂସଦ 
ଭାଟପଡ଼ା , ନିରାକାରପୁର , କଣାସ , ପୁରୀ 
      ଯୋଗାଯୋଗ - ୮୯୧୭୪୮୦୫୩୬ 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି

              କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି     ଏକା ଥିଲି ଯେବେ ମୁଁ ଭଲରେ ଥିଲି  କାହିଁ ମୁଁ ପ୍ରିୟା ତୋତେ ଭଲପାଇଲି । ଭଲପାଇ ନିଜେ ନିଜକୁ ଠକିଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୧ ହୃଦୟ ଦେଇ ମୁଁ କରିଥିଲି ପ୍ରେମ ତା' ପ୍ରେମ ତ ମୋ' ପାଇଁ ହେଲା ସପନ ।  ପ୍ରେମ କରି ନିଜେ ନିଜଠୁ ହାରିଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୨ ଦେଖାଇଲୁ କେତେ ତୁ ମିଠା ସପନ ଦିବସେ ପ୍ରେୟସୀ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଜହ୍ନ ।  ମିଛ ଜହ୍ନ ଦେଖି ବହୁତ କାନ୍ଦିଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୩ ସାତ ଜନମକୁ ସାଥୀ ହେବୁ ବୋଲି  ଦେଇଥିଲୁ କଥା ଗଲୁ କି ତୁ ଭୁଲି !!! ଭାବି ତୋର କଥା ଲୁହ ମୁଁ ଢ଼ାଳୁଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୪ ଅଧାବାଟେ ମୋର ହାତ ଛାଡ଼ିଦେଲୁ ବଞ୍ଚି ଥାଉ ଥାଉ ମାରିଦେଇ ଗଲୁ । ଥିଲା କେଉଁ ଅପରାଧ କହିବୁକି ? ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୫ ଶୋଇଛି ମୁଁ ଦୁଃଖ କୋକେଇ ଉପରେ ଜଳୁଛି ଆଜି ମୁଁ ବିରହ ଜୁଇରେ ।  ବିରହ ସଙ୍ଗୀତ ଆଜି ମୁଁ ଗାଉଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୬ ବାସର ରାତିରେ ପୁଷ୍ପ ଖଟିଆରେ ବସିଥିବୁ ପ୍ରିୟା କାନ୍ତ ଅପେକ୍ଷାରେ ।  ଏଠି ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଅଛି ହୃଦୟ ହଜେଇ ଖୁସିରେ କାନ୍ଦୁଛି । ୭ ତୁ ଶୋଇଥିବୁ ଲୋ ଗୋଲାପ ଶଯ୍ଯାରେ ମୁଇଁ ଶୋଇଥିବି ଚ଼ିରା ମସିଣାରେ । ହସୁଥିବୁ ତୁ ମ...
Read more

ମମତାମୟୀ ମାଆ

     କାବ୍ୟଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି                       ସମ୍ପାଦକ - ଉଦୟ ଭାନୁ  ମାଆ ତୁ ମମତାମୟୀ , ମାଆ ତୁ କରୁଣାମୟୀ  ମାଆ ଲୋ ତୁ ସ୍ନେହମୟୀ , ମାଆ ଲୋ ତୁ କୃପାମୟୀ ।  ଦେଇଛୁ ତୁ କେତେ ସ୍ନେହ , କେବେ ମୁଁ ଭୁଲିବି ନାହିଁ  ତୁ ପରା ଦେବୀ ମୋ' ପାଇଁ , ପୂଜିବି ତୋତେଲୋ ମୁହିଁ । ମାଆ ତୁ ମମତାମୟୀ , ମାଆ ତୁ କରୁଣାମୟୀ ।୧ ସହିଛୁ କେତେ ଯାତନା , ଶୁଣିଛୁ କେତେ ଗଞ୍ଜଣା ପାଇଛୁ କେତେ ତାଡ଼ନା , ସ୍ନେହରେ କରିନୁ ଉଣା । ଅଶ୍ରୁ ନିର୍ଝର ଝରାଇ , ପାଳିଛୁ ମୋତେ ଲୋ ତୁହି  ଦୁଃଖେ ମୋ' ଢ଼ାଳିଛୁ ଲୁହ , ମୋ' ସୁଖେ ହସିଛୁ ତୁହି ।  ମାଆ ତୁ ମମତାମୟୀ , ମାଆ ତୁ କରୁଣାମୟୀ ।୨ ଗର୍ଭେ ଧରି ଦଶମାସ , ଦଶଦିନ ପରିଯନ୍ତ ଜନମ ଦେଇଛୁ ମାଆ , ସହି କେତେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ । ଛୋଟରୁ କରିଛୁ ବଡ଼ , ଲହୁକୁ ଲୁହ ସଜେଇ  ସେବା ତୁ କରିଛୁ ମୋର , କେତେ ରାତି ଚେଇଁ ଚେଇଁ । ମାଆ ତୁ ମମତାମୟୀ , ମାଆ ତୁ କରୁଣାମୟୀ ।୩ ନିଜେ ରହି ଉପବାସ , ମୋତେ ତୁ ଦେଲୁ ଆହାର  ଥନୁ ତୋର ସୁଧା ଦେଇ , ଧରଣୀଠୁ ହେଲୁ ବଡ଼ । ସୁଝି ମୁଁ ପାରିବି ନାହିଁ , ଋଣ ତୋର କେବେ ମୁହିଁ  କଥା ମୁଁ ଦଉଛି ତୋତେ , ଲୁହ ତୋ' ଝରିବ ନାହିଁ । ମାଆ ତୁ ମମତାମୟୀ , ମାଆ ତୁ କରୁଣାମୟୀ ।୪ ମତେ ତୁ ନିଏ କୋଳେଇ , ରଖ ପଣତ ଘୋଡ଼...
Read more

ଯାଜପୁର ବିରଜା

କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି         ସମ୍ପାଦକ - ଉଦୟ ଭାନୁ      କୁଳୁକୁଳୁ ନିନାଦରେ ବହିଯାଉଛି ପୁଣ୍ଯତୋୟା ବୈତରଣୀ ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଭୂ ବକ୍ଷରେ । ସେହି ପୁଣ୍ୟ ବୈତରଣୀ ତଟ ଦେଶରେ ନବର ତୋଳି ବିରାଜମାନ କରିଛନ୍ତି ମାଆ ବିରଜା । ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ସେହି ମାଟିକୁ ବିରଜା କ୍ଷେତ୍ର ନାମରେ ନାମିତ କରି ବିଶ୍ବ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରାଇଛି । ଦ୍ବିଭୁଜା ସଂସ୍ଥିତା , ଏକ ହସ୍ତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଆରେକ କରେ ମହିଷାସୁରର ଲାଙ୍ଗୁଳ ଧାରରଣ କରି ପୂଜା ପାଉଛନ୍ତି ଦେବୀ ବିରଜା ; ମହିଷ ରୂପରେ ବିରାଜିତ ଦାନବ ଯାହା ଅନ୍ଯତ୍ର ଦୃଶ୍ଯମାନ ନୁହେଁ । ମାତାଙ୍କ ମସ୍ତକେ ଧାରିତ ମୁକୁଟ ମଧ୍ୟେ ଗଣପତି , ଶିବଲିଙ୍ଗ , ଯୋନି , ନାଗରାଜ , ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ପରିଶୋଭିତ । ଉଡ୍ଡୀୟାନ ତନ୍ତ୍ରପୀଠ ଭାବରେ ଜଣା , ସମସ୍ତ ରଜୋଗୁଣର ଧୌତକାରୀ ହେତୁ ଏହା ବିରଜା କ୍ଷେତ୍ର ବୋଲି "ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣ"(ଉତ୍କଳ ଖଣ୍ଡ)ରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ । କିଛି ତନ୍ତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥାନୁସାରେଣ ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ କାଳେ ଅତ୍ର ମାତା ସତୀଙ୍କ ନାଭି ପାତିତ ହୋଇଥିଲା ; ନାଭିଦେଶେ ନାରୀମାନେ ପିନ୍ଧୁଥିବା ଓଡ଼ିଆଣୀ ବା କଟୀସୂତ୍ରାନୁସାରେ ଏ ପୀଠର ନାମକରଣ ଉଡ୍ଡୀୟାଣ ପୀଠ ହୋଇଛି । ଏ ପ୍ରଦେଶର ନାମ ବି ଓଡ୍ର ଅଟେ ।      ଶାସ୍ତ୍ର କହେ - "ରାମେଶ୍ବରୀ ସେତୁବନ୍ଧେ ବିମଳା ପୁରୁଷୋତ୍ତମେ / ବିରଜା ଓଡ୍ରଦେଶେ ଚ କାମାକ୍ଷା ନୀଳପର୍ବତେ ।...
Read more