ନୃଗ ରାଜନ ଶାପ ବିମୋଚନ

        କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି

                 ସମ୍ପାଦକ - ଉଦୟ ଭାନୁ 

   

         ଦିବାକରଙ୍କର ସୁତ ମନୁ ବୈବସ୍ବତ

      ଦଶ ଗୋଟି ପୁତ୍ରଙ୍କର ଥିଲେ ସେହି ତାତ ।

        ତାଙ୍କ ଔରସୁ ଜନ୍ମିତ ଇକ୍ଷ୍‌ୱାକୁ କୁମର 

       ସୂର୍ୟ ବଂଶ ଆଦ୍ଯ ନୃପ ଜାଣେ ଏ ସଂସାର।

        ଇକ୍ଷ୍‌ୱାକୁ ବଂଶଜ ଥିଲେ ନୃଗ ନରାଧୀଶ 

        ଅଜ୍ଞାତ ପାତକ ଫଳେ ହେଲେ କୃକଲାସ ।

           ଦିନକ ଘଟଣା ଶୁଣ ଦେଇ ମନ କର୍ଣ୍ଣ 

           ନୃଗ ଶାପ ବିମୋଚନ କରୁଛି ବର୍ଣ୍ଣନ ।

           ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ନନ୍ଦନ ସାମ୍ବ ଓ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନ 

           ଚାରୁଭାନୁ ଗଦାଦି ଯେତେ ଯାଦବଗଣ ।

         ବାହାର ହେଲେ ଭ୍ରମଣେ ରାଜ ଉପବନ 

         ଏକମେଳେ କ୍ରୀଡା କଲେ ବହୁକାଳ ଜାଣ।

        କ୍ରୀଡାନ୍ତେ ସକଳେ କ୍ଳାନ୍ତ ତୃଷାରେ ଆତୁର 

        ଅନ୍ବେଷଣେ ବାହାରିଲେ କାହିଁ ଅଛି ନୀର ।

          କୂପଟିଏ ଦୃଶ୍ଯ ହେଲା ଅନତି ଦୂରରେ 

        ଅବିଳମ୍ବେ ପ୍ରବେଶିଲେ ତାହାରି କତିରେ ।

           ଚକିତ ଯାଦବଗଣେ କୂପ ଗର୍ଭ ଚାହିଁ 

     ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଷ୍କ ସେ କୂପ ଜଳ ଟୋପେ ନାହିଁ । 

      ଗିରି ଆକାର ପ୍ରାଣୀଟେ କୂପେ ଦୃଶ୍ଯମାନ 

       ଅନେକ ସମୟ ତାକୁ କଲେ ନିରୀକ୍ଷଣ ।

       ଅନ୍ତିମେ ନିର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା କୃକଲାସ ସେହି 

      ଦୂରାବସ୍ଥା ଦେଖି ତା'ର ନପାରିଲେ ସହି ।

       କୃକଲାସୋଦ୍ଧାର ପାଇଁ ରଜ୍ଜୁ ଧରି ହସ୍ତେ 

     ପ୍ରାଣ ପଣେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଯାଦବ ସମସ୍ତେ ।

      ସଫଳତା ନାହିଁ ସର୍ବେ ବିଫଳ ହୋଇଲେ 

     କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମୀପେ ଯାଇ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ବୋଇଲେ ।

         କୃକଲାସର ଉଦ୍ଧାର ନିମିତ୍ତେ ଆପଣ 

     ସହାୟ ହୁଅନ୍ତୁ ବୋଲି କଲେ ନିବେଦନ ।

         ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶୁଣି ପ୍ରଭୁ ଭାବଗ୍ରାହୀ   

       ଯାଦବ ସଙ୍ଗତେ ମିଳି ଅଇଲେକ ସେହି ।

        ପ୍ରବେଶି କେଶବ ଶୁଷ୍କ କୂପର ପାରୁଶ 

     ବାମ କରେ ତୋଳି ନେଲେ କୃଷ୍ଣ କୃକଲାସ ।

          କୃଷ୍ଣଙ୍କ କରକମଳ ପରଶରେ ସେହି 

        କୃକଲାସ ଉଭା ଦେବ ଶରୀରକୁ ନେଇ ।

      ଯା' ହାତେ ନ୍ଯସ୍ତ ସଂସାର ପାଳନର ଭାର 

        ସର୍ବଜ୍ଞ ସର୍ବେଶ ସେହି ସ୍ବୟଂ ଚକ୍ରଧର ।

         ଜନ ମାନସେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ନିମିତ୍ତ 

       ଜିଜ୍ଞାସା ଜାଗି ମନରେ ପୁଚ୍ଛିଲେ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ।

       କି କାରଣେ କୃକଲାସ ହୋଇଥିଲ କୁହ 

        ନିର୍ଭୟେ ଅବିକା ତୁମ ପରିଚୟ ଦିଅ ।

       ଉତ୍ତରେ ଭାଷିଲେ ସେହି ଶୁଣ ନଟବର 

      ମହାରାଜ ନୃଗ ମୁହିଁ ଇକ୍ଷ୍‌ୱାକୁ କୁମର ।

   ଦାନ ପ୍ରଦାନରେ ମୋର ଟିକେ ହେଳା ନାହିଁ 

      ସବୁ ଦାନୀ ମଧ୍ଯେ ମୁହିଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟଇ ।

     କେତେ ଯାଗ ଯଜ୍ଞ କରି ଅରପିଛି ଦାନ 

    କୂପ ପୁଷ୍କରିଣୀ କେତେ କରିଛି ଖନନ ।

     ସମର୍ପି ଥିଲି ମୋ ପ୍ରାଣ ପରଜାଙ୍କ ହିତେ 

      ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଭୀ ପ୍ରଦାନିଛି ବିପ୍ର ହସ୍ତେ ।

   ଦୀନ ଦୁଃଖୀ ନେତ୍ରେ ଅଶ୍ରୁ ଅସହ୍ଯ ମୋ ପାଇଁ 

    ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନେ ନ୍ଯାୟ କାନ୍ଦଇ ଅନ୍ଯାୟୀ ।

         ଏକଦିନକର କଥା ଶୁଣ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ 

     ନୈଷ୍ଠିକ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଏକ ଧେନୁ କଲି ଦାନ

    ସତ୍ଯ ଏ ବଚନ ପ୍ରଭୋ ଅଜ୍ଞାତେ ମୋହର 

   ଧେନୁ ଫେରିଆସି ବାସ କଲା ମୋ ନଅର ।

    ସଂଖ୍ଯାଧିକ ଗାଭୀ ଥିଲେ ନପାରିଲି ଜାଣି 

    ଅନ୍ଯ ଏକ ବିପ୍ର କରେ ଦାନ ଦେଲି ପୁଣି।

     ବିପ୍ରାଳୟେ କିଛିଦିନ ବିତିଗଲା ପରେ 

  ଗାଭୀକୁ ଦେଖିଲେ ପୂର୍ବ ମାଲିକ ସେଠାରେ ।

     ଦାବି ବାଢ଼ିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାରୁଶେ 

   ମୋର ଏ ଧେନୁ କିପରି ତୁମ୍ଭର ନିବାସେ ?

    ବେନି ବିପ୍ର ମଧ୍ଯେ ଉପୁଜିଲା ବହୁ ଦ୍ବନ୍ଦ 

    ଅବିଳମ୍ବେ ଆଗତିଲା ମୋ ପାଶେ ସମ୍ବାଦ।

      ବିପ୍ରଙ୍କ ମନ୍ଦିରେ ମିଳି ସମାଧାନ ପାଇଁ 

      ଭାଷିଲି ବଚନ ଶୁଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୋସାଇଁ ।

     ଏକ ଧେନୁ ବଦଳରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଭୀ 

     ସତ୍ଯ ଏ ତ୍ରିବାର ଦାନ ସୂତ୍ରେ ପ୍ରଦାନିବି ।

     ତ୍ରୁଟି ମୋର କ୍ଷମା କର ବେନି ବିପ୍ରବର 

     ଅଜ୍ଞାତରେ ଏ ପାପ ମୁଁ କରିଛି ପାମର।

    ବିପ୍ର ଦ୍ବୟ ଶୁଣିଲେନି ମୋର ନିବେଦନ 

  କ୍ରୋଧେ ଧେନୁ ଘେନି ଫେରିଗଲେ ନିଜ ସ୍ଥାନ ।

     ଯମ ଦୂତ ଆସି ମହାପ୍ରୟାଣାନ୍ତେ ମୋର 

     ଚର୍ମ ଦଉଡିରେ ବାନ୍ଧି ନେଲେ ଯମପୁର।

   ନର୍କାଧୀଶ ମୋର ପାଶେ ବାଢ଼ିଲେକ ପ୍ରଶ୍ନ 

    ପାପ ପୂଣ୍ୟ ମଧ୍ଯୁ ଆଗ କେଉଁଟି ଗ୍ରହଣ?

    ଯେହେତୁ ମୋ ପୂଣ୍ୟ ଫଳ ଅନନ୍ତ ଅପାର 

    କିଞ୍ଚିତ ପାପ ପ୍ରଲେପ ଲିପା ଏ ଶରୀର ।

   ତେଣୁ ସ୍ଥିର କଲି ଆଗେ ପାପର ବିଚାର 

     ପ୍ରଦାନନ୍ତୁ ଧର୍ମରାଜ ଭାଷିଲି ଉତ୍ତର ।

   କୃତ କର୍ମ ଭୋଗାର୍ଥେ ହେଲି ଅଧଃପତିତ 

   ଆପଣଙ୍କ କର ସ୍ପର୍ଶେ ହେଲି ଶାପମୁକ୍ତ ।

   ଜ୍ଞାତସାରେ ହେଉ ଅବା ହେଉ ଅଜ୍ଞାତରେ 

    ବିପ୍ର ସମ୍ପତ୍ତି ହରିଲେ ପଡିବ ନର୍କରେ।

    ବାସୁଦେବ ପାଶେ ତାଙ୍କ ସରିଲା ବଖାଣ 

      ଅଭିସମ୍ପାତୁ ମୁକତି ମିଳିଗଲା ପୁଣ ।

     ତତକ୍ଷଣେ ପ୍ରବେଶିଲା ସରଗୁ ବିମାନ 

  କୃଷ୍ଣ ସ୍ତବ ଗାନେ ରାଜା କରିଲେ ଗମନ ।

    ନରାଧୀଶ ନୃଗ ଅଭିଶାପ ବିମୋଚନ 

   ପ୍ରଭୁ ପଦ ଧ୍ଯାୟି ଶିବ କଲା ସମାପନ।

   ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣେ ସଦା ଥାଉ ମୋର ମତି 

    ଜଗଦୀଶ୍ବର ସେ କୃଷ୍ଣ ଦିଅନ୍ତୁ ମୁକତି ।।

ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା/ମୁଖ୍ଯ ସମ୍ପାଦକ - ସୁଦେଷ୍ଣା ପ୍ରମୋଦ ସାହିତ୍ଯ ସଂସଦ 

ଭାଟପଡ଼ା , ନିରାକାରପୁର , କଣାସ , ପୁରୀ 

ଯୋଗାଯୋଗ - ୮୯୧୭୪୮୦୫୩୬