ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ

       କାବ୍ଯଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି 

                    

                     ମୁଁ

       ଇନ୍ତୁଡି ଶାଳରୁ ଏଯାବତ୍‌

         ଲହୁ ହିଁ ଢ଼ାଳି ଆସିଛି 

ଯୁଗଳ ନେତ୍ର ଧାରୁ ଲୁହ ରୂପରେ ।

       ଭୂମିଷ୍ଠ ହେବା ପରଠୁ 

      ଏଯାଏଁ ସେ କଣ୍ଠଫଟା

   କୁଆଁ କୁଆଁ ରଡିଟା ହିଁ ମୋର

        ବଳବତ୍ତର ରହିଛି । 

ଦେଖୁଛି ମୋ' ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ମୁଁ କାନ୍ଦୁଛି

   କିନ୍ତୁ ସେ ନିରବ ଆଉ ନିଶ୍ଚଳ ;

     ଆହୁରି କନ୍ଦେଇବା ଲାଗି

    ଜାରି କରିଚାଲିଛି ପ୍ରୟାସ ।

   ଦେଖୁଛି ମୋ' କାନ୍ଦ ଜନ୍ମଦାତା 

   ସେ ବି ଦେଖି ନଦେଖିଲା ପରି

    ଆଡେଇ ହୋଇ ଚାଲି ଯାଉଛି

ସତେ ସେ ମୋର କେହି ନୁହେଁ ଯେମିତି ।

      ଜନ୍ମଦାତା ଜଳି ସାରିଛନ୍ତି 

  କାହିଁ କେବେଠୁ ଜୁଇ ନିଆଁରେ 

   ବୈଧବ୍ୟ ବେଶରେ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ

      କୁଟୀରେ କାଳାତିପାତ ।  

  ଶୈଶବ ମୋ' ଚାଲିଗଲା ପରେ

     କଥା କହି ଶିଖିଲା ବେଳକୁ

         ଅକଥନୀୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା 

        ନିଜ ପରିଜନ ଦ୍ବାରା ।

   ମୋ' ପରେ ଜନ୍ମିତ ସଦ୍ଯଜାତ

      ଶିଶୁର ବିୟୋଗାନ୍ତେ ମୁଁ

  ପରିଚୟ ପାଇଲି ଅମଙ୍ଗୁଳିଆ 

ତା' ମୃତ୍ଯୁ ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ଦାୟୀ ମୁଁ ।

  ସେତେବେଳକୁ ମୋର ବୟସ

ଏକ ବର୍ଷ ବି ହୋଇ ନଥାଏ 

ଜନ୍ମ ହେବାର କେଇ ମିନିଟ୍‌ ପରେ

ଶୋଇଗଲା ସେ ନିଘୋଡ ନିଦ୍ରାରେ ।

     ସତରେ କ'ଣ ମୁଁ ଦାୟୀ !

   ବୋଧେ ହୋଇଥାଇ ପାରେ 

   ମୋ' ଜନ୍ମର ତିଥି ବାର ଆଉ

    ନକ୍ଷତ୍ର ବେଳା ଠିକ୍‌ ନଥିବ ।

 ସେଲାଗି ସବୁରି ସାମ୍ନାରେ ଘୃଣିତ

       ଅବହେଳିତ ସର୍ବଦା

   ବିନା ଅପରାଧେ ଅପରାଧୀ

        ସବୁକିଛିରୁ ବଞ୍ଚିତ ।

 ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ତ ମୋ' ପାଇଁ ସ୍ବପ୍ନ ;

   ଲୁଚି ଲୁଚି କାନ୍ଦିବା ଅଭ୍ଯାସ

   ଏଯାଏଁ ବି ମୁଁ ଛାଡି ପାରିନି 

    ଦଇବ ବି ସାଜିଛି ଦାରୁଣ ।

ଯିଏ ବି ଟିକେ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଉଛି

 ହଠାତ୍ ଦଣ୍ଡିତ ଦୈବ ଦଣ୍ଡାରେ ।

       ବସି ଯାଉଛି ପ୍ରହାର 

    ଭିଡି ନେଉଛି ନିଜ କତିକୁ

         ସତରେ କ'ଣ ମୁଁ 

        ଅଭିଶପ୍ତ ମଣିଷଟେ !

କାହିଁକି ହେଉନି ମୋ ମହାପ୍ରୟାଣ ?

      କ'ଣ ପାଇଁ ମୁଁ ଜିଇଁଛି ?

      କଷ୍ଟ ପାଇବା ଅପେକ୍ଷା 

ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବା ଶତ ଗୁଣେ ଭଲ  ;

       ଏମିତି ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ 

    ନିଜେ ହିଁ ନିଜକୁ ପଚାରିଛି ।

         ନିଜ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର 

       ନିଜେ ନିଜକୁ ଦେଇଛି 

    ନିଜ ଉତ୍ତରରେ ବି ମୁଁ  ନିଜେ

        ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇପାରିନି ।

ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା / ମୁଖ୍ୟ ସମ୍ପାଦକ - ସୁଦେଷ୍ଣା ପ୍ରମୋଦ ସାହିତ୍ଯ ସଂସଦ

ଭାଟପଡା,ନିରାକାରପୁର କଣାସ (ପୁରୀ)

      ଫୋ - ୮୨୪୯୭୭୨୩୬୧