ଜାଣେ ମୁଁ ଅନାଥ

କାବ୍ୟଭୂଷଣ ଶିବ ପ୍ରସାଦ ବାହିନୀପତି

ଧିକ୍‌ !

ଶତଧିକ୍‌ ମୋର ଜାତ ଲଗ୍ନକୁ ,

କେଉଁ ଅଶୁଭ ବେଳାରେ ଜନ୍ମ କେଜାଣି

ଜୀବନଟା ସାରା ଦହଗଞ୍ଜ

ଜାତରୁ ଏଯାବତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ।

ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ପାଇଁ ମିଳିଲାନି ମତେ

ଚେନାଏ ହସ କି ଟୋପାଏ ଖୁସି ,

ଲୁଚିଛପି କାନ୍ଦିବା ଏଯାଏଁ ସରିଲାନି

ଗୋଟାଏ ପରେ ଗୋଟାଏ ବିଧା

ଭାଙ୍ଗି ପକାଏ ଶଲ୍ଯ ସମୂହ ।

ଶୂନ୍ଯରୁ ଅଜଣା କରମୁଷ୍ଟି ମାଡ଼

ଢୁଙ୍ଗା ଢୁଙ୍ଗା କରକା ବର୍ଷାରେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ 

ଜୀବନର ଚଲାପଥ ଟାଙ୍ଗରା ଭୂଇଁ 

ନା ଗଛ ନା ଛାଇ ନା ବାସ

କେବଳ ହା' ହତାଶ ।

ହସିବାର ଅଭିନୟ ଆଉ

ମିଛ ଖୁସିର ପ୍ରହେଳିକା 

ଏ ବି ଏକପ୍ରକାର କଳା ଭାବି

ଏ ପର୍ଯ୍ଯନ୍ତ ଗଡ଼ିଗଲା ଜୀବନ ରଥ

ଆଗକୁ ବନ୍ଧୁର ଶିଳାର ଆସ୍ତରଣ ।

ତଥାପି ଯିବାକୁ ହେବ ,

ଚାଲିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି କିନ୍ତୁ 

ସମୟ ସୂଚେଇ ଦେଲା ମତେ 

ମହାବିପତ୍ତି ତୋ' ସାମ୍ନାରେ.....

ହେଇଟି ଆସିଲା କହୁ କହୁ 

ବିପତ୍ତି ଆସି ମୋ' ପାଖରେ ହାଜର ,

କିଛି ନାହିଁ , 

କେବଳ ମୋହରଟେ ମାରିଦେଇ ଗଲା

ଅନାଥ ବୋଲି ଜଣେଇ ଦେଲା ସମାଜରେ । 

ସବୁ ଆପଣା ପାଲଟି ଗଲେ ସାତପର

ସ୍ନେହ କାଙ୍ଗାଳକୁ

 ମିଳିଲାନି ଟୋପେ ସ୍ନେହ ।

ବୋଧହୁଏ ,

ପୂର୍ବଜନ୍ମର କୃତକର୍ମର ଫଳ 

କିମ୍ବା କାହା ଅଭିଶାପ

ଜାଣିନି ଆଗକୁ କ'ଣ ହେବ 

ଏତିକି ଜାଣେ ମୁଁ ଅନାଥ ।

ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା / ମୁଖ୍ୟ ସମ୍ପାଦକ - ସୁଦେଷ୍ଣା ପ୍ରମୋଦ ସାହିତ୍ଯ ସଂସଦ 

ଭାଟପଡ଼ା , ନିରାକାରପୁର , କଣାସ , ପୁରୀ 

         ଫୋ- ୮୨୪୯୭୭୨୩୬୧